Zasady delegowania pracowników od innych krajów UE

Umowa z pracownikiem i warunki pracy za granicą

Przepisy obowiązujące w Czeskiej Republice pozwalają na delegowanie za granicę pracowników na umowie o pracę lub na DPČ (dohoda o pracovní činnosti – umowa o czynności zawodowej, dowiesz się o niej więcej w naszym artykule), co wynika z faktu, że oba rodzaje umów zapewniają pracownikowi ubezpieczenie socjalne. Jest to istotne, ponieważ tylko wtedy jest możliwe załatwienie formularza A1 (patrz niżej), który jest kluczowym dokumentem przy wysyłaniu pracownika za granicę.

Delegując pracownika za granicę należy zapewnić warunki pracy regulowane przez prawo obowiązujące w danym kraju, a więc:

  • maksymalny czas pracy i minimalny czas odpoczynku
  • minimalną długość urlopu wypoczynkowego (na rok kalendarzowy)
  • minimalne wynagrodzenie (które nie obejmuje wyrównania kosztów podróży czy zakwaterowania)
  • ochronę zdrowia, bezpieczeństwa i higieny pracy
  • środki ochronne dotyczące warunków pracy kobiet w ciąży/krótko po porodzie i matek z małymi dziećmi
  • równouprawnienie kobiet i mężczyzn i inne zasady przeciwko dyskryminacji

 

Wyjątek stanowi pierwszy montaż lub instalacja produktu, jeśli jest nieodzownym elementem dostawy towaru, a czas pobytu za granicą nie przekroczy 8 dni.

 

Jak zaplanować delegację?

Formularz A1 – można go uzyskać w powiatowym urzędzie ubezpieczeń socjalnych (okresní správa sociálního zabezpečení). Formularz ten potwierdza, że pracownik podlega czeskim przepisom o zabezpieczeniu socjalnym (jeśli przebywa za granicą maksymalnie dwa lata), jak również jest dowodem na to, że przebywa na delegacji.

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (Evropský průkaz zdravotního pojištění) – która potwierdza opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Pracownik powinien też mieć z sobą kopię umowy o zatrudnieniu, która udowodni czas trwania stosunku pracy oraz jego formę, dokument potwierdzający wysokość wynagrodzenia oraz kopię umowy (zamówienia) na wykonywaną usługę.

Niektóre kraje wymagają, aby przed wysłaniem pracownika zawiadomić odpowiednie organy i poinformować je, w jaki sposób będzie się można kontaktować z pracodawcą, jaki będzie adres miejsca pracy wysyłanego pracownika i jak długo będzie przebywał na delegacji.

Obowiązkowe jest natomiast zgłoszenie pobytu pracownika w urzędzie do spraw cudzoziemców danego kraju, jeśli delegacja będzie trwała dłużej niż 3 miesiące.

 

Kiedy i jaki podatek należy zapłacić

Jeśli suma wszystkich dni spędzonych na zagranicznej delegacji przekroczy 183 w ciągu okresu wskazanego w odpowiedniej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (różnią się w zależności od kraju wysłania), pracodawca musi się zarejestrować w urzędzie podatkowym danego kraju, aby zapłacić podatek od wynagrodzenia. Taki sam obowiązek powstaje, kiedy firma wysyłająca założy w danym kraju stały oddział czy filię. W tej sytuacji należy też firmę zarejestrować jako płatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Uwaga! W wielu krajach za powstanie stałego oddziału uznaje się również transgraniczne świadczenie usług trwające przez dłuższy czas (często chodzi o sumę 6 miesięcy w jakimkolwiek okresie 12 miesięcy, lub sumę 9 miesięcy w jakimkolwiek okresie 15 miesięcy).

Jeśli chodzi o płacenie podatku VAT, bardzo często, choć nie jest to zasada, obowiązuje tzw. reverse charge, czyli przeniesienie obowiązku podatkowego na jednostkę, która korzysta ze świadczonych usług. 

Ostatnie wpisy